Bazı televizyon kanalları dijital yayına geçti. Bunların seyredilebilmesi için dijital yayınlara uygun bir receiver ve lnb gerekiyormuş. Komşu da bunun için yeni bir sistem aldı. Eski aletleri de bize verdi. İyi de oldu. İkinci televizyonu buna bağladık. Yalnız yeni kumandayı kurcalarken aptalca birşey yaptım. Kumandanın yazıları silindiğinden neyin ne olduğu anlaşılmıyordu. Düğmelerin şekilleri ve renkleri de aynıydı. Neyin ne işe yaradığını bulmaya çalışırken yanlışlıkla bir kanalın frekansına şifre koymuşum. Şimdi de ne yazdığımı hatırlamıyorum. İlk önce şifre düğmesine basmışım, sonra şifreyi girmişim bir de üstüne üstlük bunu kaydetmişim. Tam bir saçmalık ama aynen bunları yapmışım. Çok da lazım değil ama şimdi İspanyolca bir kanal olan TVE çıkmıyor.

Birkaç hafta önce gazetenin birinde, Jeff Rense adında bir radyo programcısının hazırladığı, 11 Eylül olayının incelenmeyen yönleri (mesela benzer yolcu uçaklarında olmayan ama gökdelenlere çarpan uçakların altında olan, ek yakıt tankına benzeyen parçalar), sorulmayan ve cevaplanmayan sorular, ufolar, SARS, terörizmle savaş, batı nil virüsü, Kuzey Kore'nin nükleer silah programı, İsrail-Filistin sorunu gibi daha birçok ilgi çekici ve düşündürücü konu hakkında yazılan yüzlerce yazının ve çekilen bir o kadar fotoğrafın bulunduğu, içerik olarak mükemmel bir site gördüm: Rense.com. Doğrumu değilmi bilmiyorum ama sitenin girişinde ayda 7 milyondan fazla ziyaretçileri olduğu yazıyor. Gerçekten ciddi bir rakam.

Tatiana Grigorieva, Sydney 2000 olimpiyat oyunlarında gümüş madalya kazanmış Avustralyalı bir atlet. Resmi web sitesinin adresine eski bir bilgisayar dergisini karıştırırken rastladım.

Ad-aware adında bilgisayarlardaki spyware programları bulup sistemden sorunsuz bir şekilde kaldırabilecek bir program yükledim. İlk tarattığımda bilgisayarımda, programlarla (kazaa lite, flashget...) ve internet siteleri yoluyla gelen 350 kadar yabancı dosya buldu. Bulduğu bazı programları daha önce "program ekle/kaldır" yoluyla kaldırmıştım ama bunun sonucunda beraber geldikleri yazılımları çalıştıramamıştım. Bu sefer öyle bir şey olmadı.

Dünkü Milliyet gazetesinden bir haber...

Argo ve cinsellik öğeleriyle dolu yardımcı biyoloji kitabı tartışma yarattı. Dershanelerde çalışan biyoloji öğretmeni Mustafa Özdemir'in üniversiteye hazırlanan öğrencilere yardımcı ders kitabı olarak hazırladığı, bazı liselerde dağıtılan 'Sorularla Biyoloji' adlı kitap, ortalığı karıştırdı. Milli Eğitim Müdürlüğü, argo kelimelerin ve cinsel içerikli fıkraların yer aldığı kitapla ilgili inceleme başlattı.

Kitabının bazı okullarda öğretmen arkadaşlarının tavsiyesiyle dağıtıldığını söyleyen Özdemir ise "Kitapta yer alan her şey okutulan kitaplarda var. Öğrencilerin anlayacağı bir üslup kullandım. O kadar büyütmenin anlamı yok" diye konuştu. İşte olay kitaptan birkaç bölüm:

(...) Profesör yıllanmış öğrencisine "Elimdeki böceğin ismini bil, seni mezun edeceğim" der ve başını sakladığı böceğin arka kısmını öğrencisine gösterir. Öğrenci bilemez. Profesör "Senin adın ve numaran ne idi?" der. Öğrenci ceketin eteklerini arkadan kaldırarak k.çını sallar ve "K.çından canlı bilinebiliyorsa sen beni tanı ve notumu ver" deyip çıkıp gider. (Sınıflandırma sayfa 48)

Kalın bağırsak çok çalışıp içindeki suyun hepsini emerse kişi bu durumda helada egzoz sibobunu zorlarken hangi şarkıyı söyler? "Öyle zor ki seni içimden atmak" (Sindirim sistemi sayfa 124)

Azimle defaksiyon, mermerde deformasyon (Azimle s.... mermeri deler.) (Sayfa 125)

Biyoloji dersinde öğretmenler kızları dışarı çıkarır ve erkeklerle baş başa kalır. Onlara insanın üreme organlarını ağız büyüklüğü ile orantılı olduğunu söyler. (Bu hipotez kesin değil, daha başka hipotezler de var.) Kapı deliğinden içeriyi dinleyen kız öğrenci erkek arkadaşına ağzını büzerek (benimki küçük dercesine) "Öğretmen ne dedi, ne dedi?" diye sorar. Erkek de ağzını yayvanlaştırıp (Benimki büyük dercesine) "Heeçç bir şey demedi" diye cevap verir. Mühim olan, organların küçük ya da büyüklüğü değil, verimli olmasıdır. Çok ufak ya da çok büyük olmamak kaydıyla (Böyle de olsa tornada çektirecek durum yok). (...) Bedenen değişik şekillerde ve değişik kişilerle tatmin olunabilir. Mühim olan ruhen tatmindir. Arkadaşının orijinal parça olması, az kullanılmış da olsa, çıkma parça olmaması örfümüzce tercih edilir. (Sayfa 170)

Eva Padberg. Deutsch Welle'de bir programda konuk olarak bulunuyordu. Almanya'nın en başarılı modellerinden biriymiş. Daha önce ismini duymamıştım. Google'da aratınca ekrana ilk sırada resmi web sitesi geldi.

Avrupa Birliği eski ismi PKK olan KADEK'i terörist örgütler listesine almamakta direniyor. Adamların yönetimi dahil tüm kadroları aynı. Ama neymiş bu örgüt henüz sivillere karşı herhangi bir terörist eylem yapmamış. Madem öyle, biz de sadece "Türkiye Cumhuriyeti" ismini değiştirsek, yerine benzer bir isim kullansak, geri kalan herşey de eskisi gibi kalsa acaba dış borçlarımızdan kurtulabilir miyiz? Adamlara, verdikleri paraları istedikleri zaman "bana ne kardeşim, biz borç falan almadık, git Türkiye Cumhuriyeti'nden iste" desek aynı mantıkla düşünüldüğünde doğru olmaz mı?

Marketin birinden aldığımız toz şekerin içinden küçük, siyah ve sert maddeler çıkıyor. Sanki ufak kömür parçaları gibi. Annem tam hatırlamıyor ama "şekeri beyazlatmak için kömür kullandıklarını duymuştum" diyor. Bence adamlar şekeri torbalara kömürlük gibi bir yerde doldurdukları için içinden kömür benzeri pislikler çıkıyor. Hatırlıyorum da bundan yaklaşık on sene önce bakkaldan aldığımız şekerin içinden de çuval parçaları çıkmıştı.

ARTE adında daha çok belgesel, kültür ve sanat programları yayınlayan Fransızca bir televizyon kanalı var. Geçen gece kanal kanal dolaşırken burada bir belgesel dikkatimi çekti. Kuzey Irak'ta PKK/KADEK kamplarını ziyaret ediyorlardı. Fransızca bilmediğim için tarafsız bir habercilik mi yoksa propaganda mı yaptıklarını tam anlamadım. Programda sıkça Türkiye ve demokrasi kelimeleri geçiyordu. Terörist başının kardeşi Osman Öcalan kucağında bir çocukla şirinlik yapıyor, sunucuyla beraber neşeli bir şekilde çay içiyordu. Daha sonra programcı kamplardaki kadınlarla röportaj yaptı. Çocukları, teröristlerin silahlarını ve kaldıkları yerleri gösterdiler. Ne anlattıklarını bilmiyorum ama programda sanki bir acındırma havası vardı. Şaşmamak gerek. Ne de olsa bize göre terörist olanlar adamlara göre özgürlük savaşçısı oluyor.

BBC World'de Click Online adında haftalık bir internet ve bilgisayar programı var. Konuları çoğu bilgisayar kullanıcısının anlayabileceği basitlikte anlatıyorlar. Programı da üç beş tane işimize yarayabilecek internet adresi vererek kapatıyorlar. Bence seyretmeye değer.